rouwverwerking | verliesverwerking | ziekte & meer

Zantingh – Peter: Na Mattias (recensie)

Peter Zantingh is bekend van zijn romans ‘Een uur en achttien minuten’ (2011) en ‘De eerste maandag van de maand’ (2014).

In zijn nieuwe boek ‘Na Mattias’ gaat Mattias de deur uit en komt hij niet meer terug. Acht mensen die achterbleven laten hun licht schijnen over Mattias. Langzaam vormt zich en beeld van Mattias en welk noodlot hem trof.

Het boek is een voetafdruk van een vroege dood.

Aangrijpend en tegelijk ook onverwachts hoopvol.

Ik heb het gelezen. Lees mijn bevindingen.

Na Mattias

Peter Zantingh vertelt het verhaal van Mattias; beter gezegd, het verhaal van de acht personages die in negen (vriendin Amber komt twee keer aan het woord) korte verhalen hun licht laten schijnen over hun band met Mattias. Tenminste, dat verwacht ik. Het boek zal niet voor niets getipt zijn door DWDD.

Als het om mooi en vlot taalgebruik gaat, dan is deze tip zeker op zijn plaats. Peter Zantingh schrijft als een taalkunstenaar. Zijn vlotte stijl, gevat in spitsvondige metaforen, nodigt uit tot doorlezen. Gelijk al op de eerste bladzijde: ‘Rouw is als een schaduw. Hij voegt zich naar de stand van de zon staat ’s ochtends anders dan ’s avonds …. sierlijk en dreigend als een slang.’ Of deze, van Quentin: ‘Mijn dagen verkruimelden voor mijn ogen.’ Eigenlijk zegt hij veel met weinig woorden. Er blijft veel ruimte over voor eigen interpretatie.

De acht personages geven een inkijkje in hun ziel, wat hun beweegt. Soms is de relatie met Mattias duidelijk. Zijn vriendin Amber, zijn grootouders Riet en Hendrik, zijn moeder Kristianne en zijn beste vriend Quentin. Zij zijn weer verbonden met personages in de buitencirkel: Chris, Tirra, Issam en Nathan. Wat ze allemaal gemeen hebben is dat ze op een of andere manier rouwen, is het niet om Mattias, dan zitten ze om andere, uiteenlopende redenen in de knoop.

Neem bijvoorbeeld Nathan. Hij kent Mattias helemaal niet, maar heeft wel een drankprobleem. Hij verhuurt zijn strandhuisje. Als Amber daar tenslotte alleen komt opdagen, valt het kwartje. Ik vind het soms wat vergezocht.

Gaandeweg krijgt de persoon Mattias vorm, aan het eind weet je ook waar en hoe hij stierf. Voor het verhaal is het niet heel belangrijk, maar je ziet opeens meer lijnen lopen.

Op de achterflap wordt ‘Na Mattias’  een voetafdruk van een vroege dood genoemd; aangrijpend, maar ook onverwachts hoopvol. Voor mij geldt dat Zantings’ manier van schrijven in dit boek mij aanspreekt. Aangrijpend? Nee, dat niet. Onverwachts hoopvol? Nee, ook dat niet. Of ‘Na Mattias’ je helpt bij het verwerken van een verlies, aan die uitspraak durf ik me niet te wagen. Niettemin: een boek dat zeker de moeite van het lezen waard is.

Categorised in: DIVERS, RECENSIES: ALVAST VOOR JE GELEZEN, Zantingh - Peter

Vingerafdruk van verdriet

Manu Keirse - Vingerafdruk van verdriet

Men kan niet om de pijn heen, noch er overheen of er onderdoor. De enige weg is er recht doorheen te gaan (Manu Keirse).

Roos Schlikker: Ik wens je het onmogelijke

Schlikker - Roos - Ik wens je het onmogelijke

Een baby wordt geboren met de blarenziekte. In hun wanhoop zien de ouders maar 1 uitweg: euthanasie.

Henk Werson: De fatale fuik

Werson - Henk - De fatale fuik

Over gedwongen prostitutie en mensenhandel in Nederland. Lees hier de recensie.

Maria Genova: Het Duivelskind

Maria Genova - Het Duivelskind

Lees ook het bizarre verhaal van een misbruikt meisje, foute ouders en een falende jeugdzorg.

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten