rouwverwerking | verliesverwerking | ziekte & meer

Jong – Ronald de: Maar ik heb helemaal geen centjes voor de begrafenis (recensie)

Onverbloemd, gevat en de vloer aanvegend met ego’s die hoger in de vermeende pikorde staan dan de schrijver, maakt Ronald de Jong je deelgenoot van zijn 33 jaren praktijkervaring in zijn vak als ambulanceverpleegkundige. Hij dwingt daarmee groot respect af richting hem en zijn collega’s.

Snelle beslissers

Een boeiend verslag, je zou het bijna een bloemlezing kunnen noemen, ware het niet dat de schrijver je met de neus op de rauwe werkelijkheid drukt waarin geen ruimte is voor poëzie.

De ambulanceverpleegkundigen zien zich talloze malen geconfronteerd met smartelijke situaties. Van hen wordt een professionele en doortastende houding verwacht. “Je kan niet tussendoor een vergadering beleggen en door middel van stemmen tellen kijken wat de juiste beslissing is.”

Lachen en kippenvel

Zijn vlotte en beeldende schrijfstijl, niet gespeend van humor, brengt je regelmatig aan het lachen. Maar bezorgt je ook heel veel kippenvel momenten. Zoals die keer dat een jongetje met terminale leukemie Ronald betrekt in het complot stiekem zijn moeder te verrassen met de rouwkaart. Of wanneer een oproep hen bij een collega brengt, terwijl hun baby van vijf maanden opgebaard ligt in het ledikantje.

Grenzen stellen

Gebeurtenissen die een behoorlijke impact hebben op het gevoel van de ambulanceverpleegkundige. Maar er zijn grenzen in wat hij of zij aan kan, dat is voor ieder verschillend. “Mijn hulp gaat ver, maar ik weet en respecteer mijn eigen grenzen” schrijft Ronald.

Zo ‘knutselt’ hij niet aan een uit elkaar liggend ongevalsslachtoffer dat niet meer als mens herkenbaar is. Want “wie vangt jou op na jaren hulpverlenen? Door schokkende gebeurtenissen kan je ineens aan de andere kant van de lijn belanden en word je van behandelaar ineens slachtoffer.”

Hartverscheurend

In zijn hoofd is blijven rondspoken ‘maar ik heb helemaal geen centjes voor de begrafenis’. Woorden van een klein jongetje aan wie Ronald vertelt dat zijn papa, mama en zusje dood zijn na de zware botsing. Hartverscheurend.

Dit boek opent je ogen voor een wereld waarmee je liefst niet geconfronteerd wordt. Een boek dat na de laatste bladzijde wel even blijft hangen.

RIA
11-01-2014

Categorised in: DIVERS, Jong - Ronald de, RECENSIES: ALVAST VOOR JE GELEZEN

Vingerafdruk van verdriet

Manu Keirse - Vingerafdruk van verdriet

Men kan niet om de pijn heen, noch er overheen of er onderdoor. De enige weg is er recht doorheen te gaan (Manu Keirse).

Roos Schlikker: Ik wens je het onmogelijke

Schlikker - Roos - Ik wens je het onmogelijke

Een baby wordt geboren met de blarenziekte. In hun wanhoop zien de ouders maar 1 uitweg: euthanasie.

Henk Werson: De fatale fuik

Werson - Henk - De fatale fuik

Over gedwongen prostitutie en mensenhandel in Nederland. Lees hier de recensie.

Maria Genova: Het Duivelskind

Maria Genova - Het Duivelskind

Lees ook het bizarre verhaal van een misbruikt meisje, foute ouders en een falende jeugdzorg.

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten